Bekle Beni - Kitap İncelemeleri

Bekle Beni

#Dinledimbitti

#ZülfüLivaneli

#BekleBeni 

Zülfü Livaneli’nin “Bekle Beni” adlı son çıkan kitabını yine bir platformdan “dinleyerek” bitirdim.  Kitapta, romanın kahramanları olan Selim ve Leyla’nın hayatlarından esinlenerek,  yazarımızın kendi hayatından da izler taşıdığına inanıyorum. Yazarımız, benim de içinde yaşadığım dönemi çok güzel anlatıyor. Belki ben de o yılları yaşarken hissettiklerimi aynen romanda bulduğum için bu kadar etkilendim. 

Akıcı bir dille, o yıllarda yaşananları benimle yaşayan yaşdaşlarıma yeniden hatırlatan yazar, yapılanların acısını yeniden  içimizde hissetmemizi sağlıyor. İstenen ve beklenen her zaman özgürlük ve toplumsal adalet olmasına rağmen, beklentilerimizin çoğunun karşılanamamış olması ne kadar zor geliyor bizlere. Hapiste de olsalar, gençler arasındaki umut ve dayanışmanın örneklerini gördüğümüz, aynı zamanda iki genç arasında yaşanan aşka bazen de mektuplar eşliğinde şahit olduğumuz bir dönem dantel gibi işlenmiş. 

Bu romanı dinlerken bana nedense birkaç kitabı birden hatırlattı. Öncelikle, Füruzan’dan “47’liler”; daha sonra Vedat Türkali’den “Bir Gün Tek Başına” ve en sonda da Yakup Kadri’den “Yaban”. 

Biz geçmişte de bazı yazarlarımıza neler neler yapmışız. Sadece bizim ülkemizde değil, dünyanın bütün ülkelerinde de bazı yazarlar, düşünürler, bilim insanları  ve entelektüel kişiler düşüncelerinden ötürü kimi zaman hapsedilmiş, kimi zaman yasaklanmış, hatta öldürülmüşler ve medeniyet bütün bunların yaşanmasına hiç engel olamamış. 

Cezaevinde yaşanılan onca  kötü olayların yanı sıra, gençlerin bazen de sanki hiçbir kötülük yanlarına uğrayamazmış gibi gülüşleri, toplumsal baskının varlığı, Leyla ve Selim’in bazen birbirlerine gerçekleri saklayarak mektuplarında yazdıkları, bana kısa dönem askerlik yapan  eşimden gelen, o dönemlerdeki “er mektubu görülmüştür” damgalı mektupları anımsatması, çaresizce sonucu bekleyen gençler, hapisteki arkadaşlarından birinin önce bırakılmış gibi yapılıp tekrar hapishaneye getirilmesi… 

“Bekle Beni”, dönemin siyasal olaylarını da hatırlatan bir kitap. Her iki gencin aileleri ile olan  bağları,  küçük kızlarına hiçbir şey hissettirmemek için çabaları, yaşanılan kayıplar, kaybedilen umutlar, ortamdaki belirsizlik…

Roman, bana 68 kuşağından izler sundu, 70’lerin siyasi ortamına bir kez daha döndürdü ve 68 kuşağının bilmediği benim dönemimi yani 78 kuşağı gençlerini de burnumun direği sızlayarak hatırlattı. 

Bence, bu kitap sadece bir aşk romanı ve Selim ile Leyla’nın hikayesi değil, o dönem gençlerinin, yaşadıkları topluma bıraktıkları bir tanıklık belgeseli olmuş.

Ben beğendim, tavsiye ederim.