Hayatı 7-0 Yenmek…

Bundan tam 10 yıl önceydi. Henüz 60 yaşındaydım ve nasıl bu yaşlara geldim diye hayret ettiğim yaştaydım. Bugün, o yılların üzerinden dolu dolu 10 yıl daha geçti. Ben hala bu yaşlara nasıl geldiğimi anlayamadım. Galiba pek de bir şey anlamadan sona geleceğim. O gün yazdığım yazıda duygularımı şöyle anlatmışım:

“Bugün hayata karşı 6-0 galibim. Artık 60’ lı yaşlarımdayım. 56’ lı olmanın dayanılmaz güzelliğini yaşıyorum. 7-0, 8-0 galibiyete ulaşabilecek miyim bilmiyorum. 6-0’a kadar zorlanmadan geldim.

Peki ya sonrası?

Aslında çok da çabuk geldim buralara. Geriye dönüp baktığımda hatırladığım en eski anım ne diye düşünüyorum… Pek anımsayamıyorum. Bana anlatılanları mı yoksa gerçekten o yıllarımı mı hatırlıyorum?”

Artık hayatı 7-0 yendiğim yaşa ulaştım. Bu 10 yıllık süre içinde neler neler yaşandı… Kayıplarımız oldu, ailemize yeni katılanlar oldu, hastalıklar yaşandı, sağlıklı günlere yeniden kavuşuldu. Eşim ve ben ciddi hastalıklar atlattık. Zor günlerdi. Oğlum bir süre yurt dışına gitti. Hasretle dolu zamanlar geçirdik. Onun her gelişi, iki ihtiyara, büyük bir sevinç verirken, her gidişi hüzün yaşattı bizlere. Torunum, Doğu;  birkaç ay sonra 11 yaşını bitirecek.  Gerçekten kocaman oldu. Muzip, neşeli ve sevgi dolu bir çocuk. Her hareketiyle bize mutluluk vererek, bir birey olarak yolunu çizmeye başladı. 

Yazmak, okumak, edebiyat  bu son yıllarımda hep benimleydi. Yoruldukça, sıkıldıkça, üzüldükçe hatta sevindikçe hep edebiyata sığındım. O beni aldı götürdü. Sadece edebiyatta değil, teknolojideki gelişmeler, uzay çağındaki yenilikler, dinmeyen bir merak hep benimleydi. Tabii yapay zeka da…

Geçmişteki yazımın sonunda; 

“Ve unutmadan;

Her şeyden önce, bugüne dek  sağlıkla geldiğim için, sahip olduklarım için, bana yaşattıkların için;  hayat, sana  “KOCAMAN BİR TEŞEKKÜRÜM” var…

“Teşekkür ederim hayat…”

Maç devam etmekte ve ben, 70′ li yıllarıma çengel attım, bakalım neler olacak?”

Şimdi nasıl bitirelim bu yazımızı? 

Elbette ki yine hayata, bana yaşattıkları için “kocaman bir teşekkürüm var.” 

Bugün pastamı keserken, en çok sevdiklerimle sağlıkla bir arada olmayı diledim, romanımı bitirmeyi diledim. Hatta aklımdaki diğer iki romanı da yazabilmeyi.  Bu kadın seksenli yıllarını görür mü derseniz, henüz bilmiyorum. Yaşadıkça göreceğiz. Sağlıkla gelecekse de, başımla beraber, beklerim…